Četvrtfinalni okršaj na Mundijalu između Francuske i Maroka osim fudbalskog, bio je i sudar dva potpuno različita koncepta izgradnje reprezentacije koji savršeno oslikava moderne migracije. Na jednoj strani terena našao se marokanski tim u kojem čak 19 od 26 igrača nije rođeno u državi koju predstavljaju, dok su Francuzi, najveći izvoznici talenata, u svom sastavu imali samo šestoricu fudbalera rođenih van granica domovine – što je ukupno 25. Idealan paradkos za šetnju kroz istoriju fenomena promene nacionalnih dresova, koji je vremenom od čiste nužde postao strateška igra.
Nekada je vladalo potpuno odsustvo pravila, pa je promena reprezentacije bila izuzetno laka, dok danas stroža pravila svetske kuće fudbala ipak ostavljaju prostor igračima sa dvojnim državljanstvom da vagaju opcije. Odabir pravog grba danas je kompleksna šahovska partija u kojoj se prepliću razni interesi.
Meridian sport ti donosi NOVI BONUS DOBRODOŠLICE – do 26.000 DINARA uz dva dana igre bez depozita!
Kada se pogleda u prošlost, legende su menjale dresove sa lakoćom. Alfredo Di Stefano, jedan od najvećih igrača ikada, oblačio je opremu Argentine, Kolumbije i Španije, a da nikada nije zaigrao na svetskoj smotri. Njegov savremenik Laslo Kubala nosio je grbove Čehoslovačke, Mađarske i Španije, bežeći od komunizma. Sličnu sudbinu imao je i slavni Ferenc Puškaš, lider mađarskog nacionalnog tima, koji je spas našao u Madridu i kasnije predvodio Špance na velikom turniru.
Italijani i Španci su u to doba masovno naturalizovali Južnoamerikance, pa je tako Žoze Altafini posle osvojene svetske krune sa Brazilom obukao dres Italije, baš kao i Omar Sivori koji je Argentinu zamenio istim bojama – nešto slično kao nedavno Mateo Retegi. Istorija pamti i geopolitičke fenomene, pa je Robert Prosinečki ostao upisan kao jedini igrač koji je postizao golove na svetskim prvenstvima za Jugoslaviju i Hrvatsku.
Danas je sistem regrutacije usavršen, a uz već opisivani Maroko – kao šampion ove kategorije, dobar primer kako se strategija pretvara u čisto zlato je selekcija Alžira, koja je godinama unazad sakupljala najbolje iz francuskog sistema. Fudbaleri poput Rijada Mareza, Ismaela Benasera i Sofijana Fegulija shvatili su da u afričkoj selekciji mogu biti lideri i heroji nacije, umesto da čekaju priliku u konkurenciji evropskih sila. Koliko je ova vizija skautinga bila ključna, najbolje svedoči njihova dominacija krunisana titulom šampiona Afrike. Alžirci su pokazali da pravovremeno i mudro okupljanje dijaspore donosi pehare i ispisuje stranice istorije.
Nisu samo afričke selekcije profitirale od prebega, jer je Ajmerik Laport godinama čekao šansu u Francuskoj, da bi na kraju prelomio, zaigrao za Španiju i postao važan šraf u njihovoj odbrani krunisanoj evropskom titulom. Balkanski prostor je takođe trusno područje gde se odluke mere kroz prizmu emocija i patriotizma, ali i profesionalizma. Hrvatska je godinama gradila uspehe na savršenoj integraciji dijaspore, gde je Ivan Rakitić najbolji primer fudbalera koji je odbio švajcarski sistem i postao legenda u hrvatskim redovima. Srbija takođe sve agresivnije i uspešnije okuplja talente, pa su Lazar Samardžić i Mile Svilar (u jednom trenutku) odlučili da nastupaju za srpski tim, uprkos tome što su se fudbalski razvijali u Nemačkoj i Belgiji, da bi Svilar zbog jednog meča protiv Katara ostao bez povratka u Belgiju neposredno pred ovaj Mundijal.
Takođe, fudbalska istorija prepuna je onih koji su se ozbiljno preračunali i čije su odluke postale sinonim za protraćene reprezentativne karijere. Munir El Hadadi je verovatno najpoznatija žrtva sopstvenog izbora, jer je odigrao samo petnaestak minuta za španski tim nadajući se velikoj karijeri, čime je sebi godinama blokirao nastupe za državu iz koje vuče korene, a najbolje fudbalske godine su mu nepovratno prošle. Identična sudbina zadesila je i Bojana Krkića, koji je izabrao Španiju umesto Srbije, upisao jedan jedini nastup i zauvek nestao sa velike reprezentativne scene. Tu je i Dijego Košta, koji je odbacio brazilski dres zbog Španije, ali se u tehnički dominantnom sistemu nove domovine nikada nije potpuno uklopio. Odabir nacionalnog grba nosi sa sobom ogroman rizik, jer je izuzetno tanka linija između nacionalnog heroja i fudbalera kojeg su na kraju zaboravile obe države.
NOVA DIMENZIJA KLAĐENJA EKSKLUZIVNO U MERIDIANBET
BET BOOST Specijalne BetBuilder kombinacije sa uvećanim kvotama
SINGLE BOOST Ekskluzivne pojedinačne selekcije sa boostovanom kvotom
BONUS VIDEO:
